Потребителски вход

Запомни ме | Регистрация
Постинг
01.07 15:11 - ДЕВНЕНСКИЯТ АНОНИМЕН РАЗКАЗ НА РУСКИ И НА ГРЪЦКИ ЕЗИЦИ
Автор: devnenetz Категория: История   
Прочетен: 806 Коментари: 0 Гласове:
1

Последна промяна: 01.07 15:26

Постингът е бил сред най-популярни в категория в Blog.bg
Преводите са извършени чрез машинен преводач. Моля за извинение за грешките в тях. 

 БОЛГАРСКИЙ ПУТЬ К ТАК НАЗЫВАЕМОЙ ВАРНЕ Анонимная Девненская сказка (часть Первая) ...

Около 665 года Аспарух - третий оглон (сын) Кубрата Мудрого, переправился со своей передовой фалангой через Днепр и Днестр, захватил древний город-крепость Истрон в дельте Дуная и поселился там с племенем Дуло. В то время болгары были идолопоклонниками, а он - хитрый, проницательный и мудрый (Мадар) сын Кубрата был их проповедником. Место Истрон было известно своими мощными укреплениями, прекрасной естественной защитой от окружающих вод и чрезвычайно трудными для сражения тяжеловооруженных войск окрестными болотами, топями и гизалями. Примерно за 6 лет Аспарух отстроил городские здания и стену цитадели. Широко известно, что в 680 году император Константин IV Погонат организовал военную кампанию против Аспаруха, возглавив значительные сухопутные военные силы и небольшое морское соединение. Болгары, почувствовав, что римляне собираются напасть на них, спокойно и без паники бежали на свой прекрасно защищенный остров и заняли позиции, отведенные для обороны. В течение четырех дней они не позволяли римлянам ступить на остров. Спорадические бои проходили вдоль береговой линии и на обширных болотах. Римляне не смогли организовать масштабное морское вторжение, поскольку их флот оказался небольшим. Все попытки римлян высадиться были отбиты болгарами, которые сражались с большой организованностью и самопожертвованием. Все болгарские мужчины и женщины, стрелки, добровольцы и волонтеры, были готовы умереть и сражались с большим успехом. Прибрежная местность, скалы, большие валуны и болота были непреодолимы для римских командиров и бойцов. Болгарская кавалерия маневрировала по всему острову и успешно защищала береговую линию от каждой попытки морского вторжения. В болотах легковооруженные и очень мобильные болгарские бойцы внезапно появились из камышей и болот, убивая, топя и побеждая тяжеловооруженных римских наемников. Ночью, на длинном берегу, в степи, болгарская конница атаковала совершенно без-действующую и совершенно бесполезную римскую конницу в тылу, ранила, убивала и брала в плен римских кавалеристов, а затем быстро и успешно отступала, избежав преследования, в глубь степи. Император с большой болью узнавал, что у римлян, которых находились каждое утро убитыми болгарами, были выколоты глаза. Все эти неудачи снизили боевой дух римлян, обескуражили римских командиров и солдат, и военную кампанию императора ждала полная неудача. На четвертый вечер на яхте императора прибыли три болгарских переговорщиков. Они передали императору Константину IV Погонато привет от Аспаруха и заверили его, что Оглон искренне желает жить в мире и согласии с ним, его империей и его народами. Они подчеркивали, что Аспарух, как и его мудрый отец Кубрат, уважал римлян, что он был готов занять малонаселенную территорию от Дуная до горы Хем и, по специальному договору, взять на себя оборону Византии от нападений с севера. Аспарух заверял императора, что на северном рукаве Дуная более 300 000 болгар и его союзников ждут его сигнала; что они в полной готовности переправиться через реку и направиться в районы, которые Аспарух выделил для них у подножия Дуная. Ему сказали, что Его Величество Аспарух хочет мира, а не войны. Они заверили его, что Аспарух верит в благоразумие и доброту императора и его народа. Перед рассветом было достигнуто соглашение по плану, предложенному болгарами, и на рассвете император отплыл в Несебр. Необходимость справиться с острой болью в ногах императора была уловкой его советников, чтобы подавить недовольство имперской элиты в Константинополе по поводу проигранной войны с варварами. Таким образом, была создана сцена для быстрого и панического отступления римлян к Константинополю. Аспарух со своим авангардом преследовал римлян и без боя и без дальнейших потерь он прибыл в т.зв. Варну (бывший город Маркианополь). По соглашению с императором болгары поселились там, сделав его столицей Аспарухской Болгарии. Как это произошло, мы узнаем во второй части этой интересной истории, которая полностью стерлась из на- родной памяти болгарского народа за пять веков турецкого владычества...

ДИЕБИ
..................................................................

Эта история всплыла в самом тужном конце 2021 года, когда незамеченным и неупомянутым прошел 1340-й год создания первого европейского государства, некогда называвшегося Дунайской (Девненской) Болгарией.

image

Нека всеки читател се опита сам за себе си да прецени защо ромеите са загубили битката с Аспарух. Никак не е случаен изборът на този остров Истрос (Истрон) за изграждането на този укрепен град. Напълно оправдан е и изборът на това място за етапен лагер по пътя на Аспарух към Марцианополската твърдина и тамошната долина, блато, езера и карстови извори.

..............................

Ο ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΌΣ ΔΡΌΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗ ΛΕΓΌΜΕΝΗ ΒΑΡΝΑ

Μια Ανώνυμη Ιστορία της Devna (Μέρος Πρώτο)

... Περίπου το έτος 665 ο Ασπαρούχ - ο τρίτος Ὄγλον (γιος) του Κουμπράτ του Σοφού, διέσχισε τους ποταμούς Δνείπερο και Δνείστερο με την ηγετική του φάλαγγα, κατέλαβε την αρχαία πόλη-φρούριο Ἴστρον στο δέλτα του Δούναβη και εγκαταστάθηκε εκεί με τη φυλή του Δούλο. Εκείνη την εποχή οι Βούλγαροι ήταν ειδωλολάτρες και αυτός - ο πανούργος, πανούργος και σοφός (Μαντάρ) γιος του Κουμπράτ ήταν ο κήρυκάς τους. Ο τόπος Ίστρον ήταν γνωστός για τις ισχυρές οχυρώσεις του, την εξαιρετική φυσική του προστασία από τα γύρω ύδατα και την εξαιρετικά δύσκολη για μάχη βαριά οπλισμένων στρατευμάτων περιβάλλουσα έλη, βάλτους και γκιζάλατα. Μέσα σε περίπου 6 χρόνια, ο Ασπαρούχ ανοικοδόμησε τα κτίρια της πόλης και το τείχος της ακρόπολης. Είναι ευρέως γνωστό ότι το 680 ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Δ" Πογκόνατος οργάνωσε στρατιωτική εκστρατεία κατά του Ασπαρούχ, ηγούμενος μιας σημαντικής στρατιωτικής δύναμης από ξηράς και ενός μικρού ναυτικού σχηματισμού. Οι Βούλγαροι, διαισθανόμενοι ότι οι Ρωμαίοι επρόκειτο να τους επιτεθούν, κατέφυγαν ήρεμα και χωρίς πανικό στην όμορφα αμυνόμενη νησιωτική τοποθεσία τους και κατέλαβαν τις θέσεις που τους είχαν ανατεθεί για την άμυνα. Επί τέσσερις ημέρες δεν επέτρεψαν στους Ρωμαίους να πατήσουν το πόδι τους στο νησί. Σποραδικές μάχες έλαβαν χώρα κατά μήκος της ακτογραμμής και στους απέραντους βάλτους. Οι Ρωμαίοι δεν μπόρεσαν να πραγματοποιήσουν μια μαζική ναυτική απόβαση επειδή ο στόλος τους αποδείχθηκε μικρός. Κάθε προσπάθεια των Ρωμαίων να αποβιβαστούν αποκρούστηκε από τους Βούλγαρους, οι οποίοι πολέμησαν με μεγάλη οργάνωση και αυτοθυσία. Όλοι οι Βούλγαροι άνδρες και γυναίκες, τυφεκιοφόροι, εθελοντές και εθελόντριες, ήταν έτοιμοι να πεθάνουν και πολέμησαν με μεγάλη επιτυχία. Η παράκτια περιοχή, τα βράχια, οι μεγάλοι ογκόλιθοι και τα έλη ήταν ανυπέρβλητα για τους Ρωμαίους διοικητές και μαχητές. Το βουλγαρικό ιππικό έκανε ελιγμούς σε όλο το νησί και υπερασπίστηκε με επιτυχία την ακτογραμμή σε κάθε απόπειρα θαλάσσιας εισβολής. Στα έλη, ελαφρά οπλισμένοι και εξαιρετικά κινητικοί Βούλγαροι μαχητές ξεπήδησαν ξαφνικά από τα καλάμια και τους βάλτους, σκοτώνοντας, πνίγοντας και νικώντας τους βαριά κινητικούς Ρωμαίους μισθοφόρους. Τη νύχτα, στη μεγάλη όχθη, στη στέπα, το βουλγαρικό ιππικό επιτίθετο στο εντελώς αδρανές και εντελώς άχρηστο ρωμαϊκό ιππικό στα μετόπισθεν, τραυματίζοντας, σκοτώνοντας και αιχμαλωτίζοντας τους ρωμαίους ιππείς και στη συνέχεια υποχωρούσε γρήγορα και επιτυχώς και απέφευγε την καταδίωξη πίσω, στο εσωτερικό της στέπας. Ο αυτοκράτορας έμαθε με μεγάλο πόνο ότι οι Ρωμαίοι που έβρισκε κάθε πρωί σκοτωμένους από τους Βούλγαρους είχαν βγάλει τα μάτια τους. Όλες αυτές οι αποτυχίες μείωσαν το αγωνιστικό πνεύμα των Ρωμαίων, αποθάρρυναν τους Ρωμαίους διοικητές και στρατιώτες και η στρατιωτική εκστρατεία του αυτοκράτορα επρόκειτο να γνωρίσει μια άσχημη αποτυχία. Το τέταρτο βράδυ τρεις Βούλγαροι βουλευτές έφτασαν με το γιοτ του αυτοκράτορα. Μετέφεραν στον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Δ" Πογκονάτο χαιρετισμό από τον Ασπαρούχ και τον διαβεβαίωσαν ότι οι Ὄγλον επιθυμούσαν ειλικρινά να ζήσουν σε ειρήνη και ομόνοια μαζί του, με την αυτοκρατορία του και τους λαούς του. Τόνιζαν ότι ο Ασπαρούχ, όπως και ο σοφός πατέρας του Κουμπράτ, σεβόταν τους Ρωμαίους, ότι ήταν έτοιμος να καταλάβει την αραιοκατοικημένη περιοχή από τον Δούναβη μέχρι το όρος Χεμ και, μετά από ειδική συνθήκη, να αναλάβει την άμυνα του Βυζαντίου από τις επιθέσεις του Βορρά. Ο Ασπαρούχ διαβεβαίωσε τον αυτοκράτορα ότι στο βόρειο σκέλος του Δούναβη περισσότεροι από 300.000 Βούλγαροι και οι σύμμαχοί του περίμεναν το σήμα του- ότι ήταν σε πλήρη ετοιμότητα για να διασχίσουν τον ποταμό και να κατευθυνθούν προς τις περιοχές που τους είχε ορίσει ο Ασπαρούχ στους πρόποδες του Δούναβη. Του είπαν ότι η Αυτού Μεγαλειότητα Ασπαρούχ ήθελε ειρήνη, όχι πόλεμο. Τον διαβεβαίωσαν ότι ο Ασπαρούχ πίστευε στη σύνεση και την καλοσύνη του αυτοκράτορα και του λαού του. Πριν από την αυγή επιτεύχθηκε συμφωνία για το σχέδιο που πρότειναν οι Βούλγαροι και την αυγή ο αυτοκράτορας απέπλευσε για το Νέσεμπαρ. Η ανάγκη να αντιμετωπιστεί ο οξύς πόνος των ποδιών του αυτοκράτορα ήταν ένα τέχνασμα των συμβούλων του για να καταπνίξουν τη δυσαρέσκεια της αυτοκρατορικής ελίτ της Κωνσταντινούπολης για τον χαμένο πόλεμο κατά των βαρβάρων. Έτσι τέθηκαν οι βάσεις για την ταχεία και πανικόβλητη υποχώρηση των Ρωμαίων προς την Κωνσταντινούπολη. Ο Ασπαρούχ και η εμπροσθοφυλακή του καταδίωξαν τους Ρωμαίους και χωρίς μάχη, και χωρίς περαιτέρω απώλειες, έφτασαν στο τ. Βάρνα (πρώην πόλη της Μαρκιανόπολης). Σύμφωνα με τη συμφωνία με τον αυτοκράτορα εγκαταστάθηκαν εκεί, καθιστώντας την ίδια πρωτεύουσα της Ασπαρούχ Βουλγαρίας. Πώς συνέβη αυτό, θα το μάθουμε στο δεύτερο μέρος αυτής της ενδιαφέρουσας ιστορίας, η οποία έχει διαγραφεί εντελώς από τη βουλγαρική λαϊκή μνήμη κατά τη διάρκεια των πέντε αιώνων της τουρκικής κυριαρχίας...

ДИЕБИ
..............................................
Αυτή η αφήγηση ήρθε στο φως στο πολύ θλιβερό τέλος του έτους 2021, όταν το απαρατήρητο και μη αναφερόμενο 1340ό έτος της δημιουργίας του Πρώτου Ευρωπαϊκού Κράτους που κάποτε ονομαζόταν Παραδουνάβια (Devna) Βουλγαρία.


image


image

От такива високи и защитени брегове се утроявали силите на българските бранители срещу атаките на ромеите. От другата страна блатата са били направо непреодолимо препятствие към острова. Нека всички оценим (доколкото можем) с очите на военните стратези и тактици този трудно достъпен и непревземаем за враговете остров. Казано с други думи Аспарух и неговите хора са били умни и хитри хора, които не са тръгнали да си пасат конете в района на Абоба, а да се заселят в място и район, който им осигурява Средец (център на земята, център на държавата им). И в Девня са намерили подобни условия – земя, огромна крепост, с крепостен град, вода, отново блата, езера, тръстика...

1. 07. 2022 год. Гр. Варна Инж. Др. Драгиев, автор на ДИЕБИ.



Гласувай:
1



Няма коментари
Вашето мнение
За да оставите коментар, моля влезте с вашето потребителско име и парола.
Търсене

За този блог
Автор: devnenetz
Категория: История
Прочетен: 945731
Постинги: 440
Коментари: 291
Гласове: 1104
Календар
«  Август, 2022  
ПВСЧПСН
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031